شاعره رحیم جان Шоъира Раҳимҷон

نجات!
از جبر این ساعت همین فرصت
که بی آخر همی گیریم
برای ساعت درس بد آموزی
برای مرگ مرموزی…
نجات!
از این همه احوال می ترسم
از این افتادن یخچال می ترسم
برای مرده ی خویش در نبرد پیکر آزرده ی خویش
بد این منوال می ترسم
من از آن که ندارم ذوق بر هیچ مال می ترسم
می ترسم!
نجات!
از آفت این بار
از این رویای دهشت بار
از این شرمندگی
آ وه
از این دیوار!
از این دیوار بس مبهم
از این افسردن کم-کم
از این اشکی
از این شبنم!
از این شبنم که یک فرصت
خلاصه از شکوه غم
برایش سخت نافهما
فقط از گونه ی گل آبرو دارد
و یک مدت حیات و نیمه ی روز آرزو دارد…
امان از دست خورشید
امان از آفتاب قتل شبنم
امان از یک شعاع که محو شبنم را همیشه جست و جو دارد!!!
نجات از این دقیقه
این خیال و آه و واه و ترس و وهمی
و خطم درک و فهمی!!!

شاعره رحیم جان

***

Начот!
Аз чабри ин соат,хамин фурсат
Ки беохир хамегирям
Барои соати дарси бадомузе
Барои марги мармузе…
Начот!
Аз ин хама ахвол метарсам
Аз ин афтодани яхчол метарсам
Барои мурдаи хеш дар набарди пайкари озурдаи хеш
Бад-ин минвол метарсам
Ман аз он ки надорам завк бар хич мол метарсам
Метарсам!
Начот!
Аз офати ин бор
Аз ин руьёи дахшатбор
Аз ин шармандаги
О,вах
Аз ин девор!
Аз ин девори бас мубхам
Аз ин афсурдани кам-кам
Аз ин ашке,
Аз ин шабнам!
Аз ин шабнам,ки як фурсат
Хулоса аз шукухи нам
Барояш сахт нофахмо
Факат аз гунаи гул обру дорад
Ва як муддат хаёту нимаи руз орзу дорад…
Амон аз дасти хуршед
Амон аз офтоби катли шабнам
Амон аз як шуъо,ки махви шабнамро хамеша чустучу дорад!!!
Начот аз ин дакика
Ин хаёлу оху воху тарсу вахме
Ва хатми дарку фахме!!!